بیوگرافی وارن بافت

وارِن اِدوارد بافت در تاریخ 30 آگوست 1930 (شنبه 8 شهریور 1309) در شهر اوماها از ایالت نبرسکا به دنیا آمد. پدرش هاوارد (Howard)  نام داشت که یک کارگزار بازار سهام بود و بعدها وارد کنگره آمریکا شد و مادرش هم لیلا بافِت (Leila Buffett) نام داشت. بنا بر گزارش‌های مختلف بافت به عنوان یک کودک، علاقه بسیار زیادی به مسائل مرتبط با سهام از خود نشان می‌داد و اغلب دیده شده بود که قیمت سهم‌های مختلف را بر روی یک تخته گچی که در دفتر پدرش قرار داشت می‌نوشت. گفته شده است که او یک بار به یکی از دوستان خود گفته اگر من تا سی سالگی یک میلیونر نبودم خودم را از بلندترین ساختمان اوماها به پایین پرت خواهم کرد. بافِت زمانی که تنها 11 سال سن داشت، بازدیدی از مرکز بورس اوراق بهادار نیویورک داشت و اولین سهام خودش را خریداری کرد: سه سهم شرکت Cities Service Preferred را که شرکتی فعال در عرضه نفت و گاز بود برای خودش و سه سهم دیگر از همان شرکت را برای خواهرش دوریس Doris خریداری کرد.

صدمات شدیدی از دوران رکود بزرگ متوجه ایالت نبرسکا شد. همانند بسیاری از کودکانی که در این بازه زمانی زندگی می‌کردند، بافِت هم تحت شرایطی بزرگ شد تا ارزش پول را بخوبی درک کند و به آن احترام بگذارد. از این رو بسیار صرفه‌جو بود، تا جایی که در زمان نقل مکان به نیویورک برای تحصیل در مدرسه کسب و کار، در انجمن مردان جوان مسیحی اقامت کرد تا از این طریق در هزینه‌های خود صرفه جویی کند. او زمانی که 13 سال سن داشت به عنوان روزنامه‌رسان کار می‌کرد و در نتیجه هر روز در مسیر صبح و بعداز ظهر خودش روزنامه‌ها را به منزل مردم می‌رساند. در سال 1944 (1322) اولین اظهارنامه مالیاتی خودش را ثبت کرد و اینگونه به اولین هدف خودش یعنی داشتن 1000 دلار رسید.

او با زندگی کردن در واشنگتن نوجوانی خودش را بطوری سازنده پشت سر گذاشت و از دبیرستان وُودروُو ویلسُون در این شهر فارغ التحصیل شد. در طول مدت مدرسه ابتدائی و دبیرستان بافِت نه تنها تمایل زودرس خودش نسبت به کسب و کار را با رساندن روزنامه به درب منازل نشان داد، بلکه در کنار آنها اقدام به فروش انواع تمبر، نوشابه‌های کوکاکولا، توپ گلف و مجله های مختلف در درب منازل هم می کرد و همه اینها در حالی بود که بطور همزمان به عنوان یک ویراستیار در یک مجله صنعت مسابقات اسب سواری هم فعالیت داشت که با عنوان Stable – Boy Selectaions به چاپ می رسید و مطالب مختلفی در حوزه سرمایه‌گذاری و خرید و فروش سهام در این صنعت را چاپ می‌کرد. در طی این دوران وارِن کسب و کاری را مبتنی بر فروش دستگاه های بازی پین بال راه اندازی کرد که در آن دستگاه‌های قدیمی و کار کرده را خریداری کرده و با ایجاد تغییراتی در آنها مجدداً اقدام به فروش آنها می‌کرد.

زمانی که او 15 سال شد، ثروتی برابر با 2000 دلار داشت و آن را برای خرید یک مزرعه 40 هکتاری در منطقه نبراسکا استفاده کرد. او یک کارگر مزرعه را استخدام کرد تا بر روی آن مزرعه کار کند، سپس از سود حاصل از این کار برای پوشش دادن هزینه‌های دانشگاه خودش استفاده کرد. او با درجه علمی لیسانس از دانشگاه نبراسکا، لینکُلن، فارغ التحصیل شد و سپس درخواست ادامه تحصیل خود را برای دانشگاه هاروارد ارسال کرد. پس از اینکه موفق به کسب پذیرش از دانشگاه هاروارد نشد، در مدرسه کسب و کار کلمبیا ثبت نام کرد که در سال 1951 با لیسانس اقتصاد از آنجا فارغ التحصیل شد. وی زمانی که در این مدرسه مشغول تحصیل بود، زیر نظر افسانه سرمایه‌گذاری آن دوران بنام بنجامین گراهام(Benjamin Graham) تحصیلات خودش را ادامه می‌داد.

پس از فارغ‌التحصیلی و اخذ مدرک به اوماها بازگشت و شروع به تحصیل در حوزه سخنرانی عمومی در طی دوره اقامت خودش در آنجا کرد. همچنین در طی این دوره به تدریس دروس مربوط به سرمایه‌گذاری در دانشگاه نبراسکا، اوماها نیز مشغول بود. در سال 1954(1332) همسر جدید و فرزند دخترش را به نیویورک منتقل کرد، یعنی جایی که در آنجا مشغول کار کردن برای مربی خود یعنی بنجامین گراهام شده بود.

پس از چند سال متوالی نقل مکان از شهری به شهر دیگر، وارِن در نهایت به شهر اوماها بازگشت و برای خودش یک خانه ساده خریداری کرد. برای شخص صرفه‌جویی مانند وارِن پذیرش پرداخت هزینه 31500 دلاری برای یک خانه خیلی سخت بود، به همین دلیل او همواره از این تصمیم تحت عنوان حماقت بافِت یاد می‌کرد.

از سال 1951 (1329) تا 1956 (1334) وارِن به عنوان یک فروشنده در حوزه سرمایه‌گذاری و یک تحلیلگر اوراق بهادار فعالیت می‌کرد. در سال 1956 (1334) وی ثروتی معادل 174000 دلار همراه با یک خانه داشت و تصمیم گرفته بود که در سن 26 سالگی خود را بازنشست کند، چرا که تصور می‌کرد از منبع سرمایه‌گذاری‌های خودش به راحتی قادر کسب آن مقدار درآمد هست که بتواند بقیه عمر یک زندگی خوب و راحت داشته باشد. با این وجود، به این نتیجه رسید که برای رسیدن به هدف خودش، یعنی تبدیل شدن به یک میلیونر در سن 35 سالگی، باید خیلی بیشتر از این فعالیت داشته باشد. از بخت خوب شرکای آینده‌اش و سهامداران شرکت هلدینگ و خوشه‌ای آمریکایی و چندملیتی برکشایر هاتاوی(Berkshire Hathaway)، وارِن ذهنیت خودش را تغییر داد و به دنبال فرصت بزرگترین موفقیت خودش رفت و در سال 1956 (1334) مجموعه سرمایه‌گذاری و مشارکت بافِت با مسئولیت محدود(Buffett Partnership Ltd) را راه اندازی کرد.

اولین و مهمترین و البته تاثیرگذارترین معامله وارِن خرید برکشایر هاتاوی در سال 1964 (1342) بود. این شرکت فعالیت خود را در دهه 1830 با عنوان ولی فالز کمپانی(Valley Falls Company) شروع کرد که یک تولیدکننده پارچه بود و سپس در سال 1929 (1307) و پیش از ادغام شدن با شرکت تولیدی هاتاوی در سال 1955 (1333) تبدیل به کارخانه ریسندگی برکشایر و همکاران شد. پس از این ادغام، برکشایر هاتاوی یک کسب و کار بسیار سودآور چندین میلیون دلاری در سال بود که بالغ بر 12000 کارگر و 15 کارخانه را در خود جای داده بود. بافت اولین سرمایه‌گذاری خود را در این شرکت به سال 1962 (1340) انجام داد.

در ماه ژوئن سال 2006 (خرداد 1385) بافِت قصد خود مبنی بر بخشیدن بخش عمده‌ای از ثروت خودش به امور خیریه را اعلام کرد. مقدار کمک های مالی از طرف وی در نامه‌ای به بنیاد بیل و ملیندا گیتس اعلام شد که در سال 2014 (1392) معادل 185 میلیون سهم از برکشایر هاتاوی به ارزش بازاری 28.3 میلیارد دلار تخمین زده می‌شد.

بافِت در سال 2006 (1394) به چارلی رُز گفت: “من اعتقادی به ثروت خاندانی ندارم.” باور بافِت مبنی بر تعلق داشتن افرادی که ثروت زیادی را به ارث می‌برند به “اعضای باشگاه اسپرم‌های خوش شانس” و همچنین سیاستهای لیبرال وی موجب شد ثروت خودش را برای فرزندان خودش باقی نگذارد. او همچین بطور کل مدافع مالیات بر ارث و نرخ مالیات بر سرمایه بیشتر بود.

همسر اول وارِن، سوزان، در سال 2004 (1392) فوت کرد. در سال 2006 (1394) وی با آسترید مِنکس (Astrid Menks) ازدواج کرد که به گزارش روزنامه نیویورک تایمز بیش از 20 سال با وی در ارتباط بود. وارِن و سوزان از سال 1970 (1348) به بعد جدا از هم زندگی می‌کردند، اما هرگز بطور رسمی از یکدیگر جدا نشدند و سوزان هم رابطه وی با آسترید را تائید می‌کرد.

بعدی

تراست A-B